Μια ανατρεπτική προσέγγιση του προσφυγικού προβλήματος, από τη σκοπιά εκείθεν της πολιτικής ορθότητoς. Ένα κείμενο προορισμένο για να εξοργίσει [ΤΒJ]
Κάποτε, η αριστερή πολιτική ορθότητα μας απαγόρευε να λέμε «λαθρομετανάστες» αντί «μετανάστες».
Αφού το πέτυχε, πέρασε στο επόμενο στάδιο πλύσης εγκεφάλου.
Θέλει να τους λέμε όλους «πρόσφυγες».
Δεν υπάρχουν «μετανάστες».
Θεωρεί πως σε όλες τις μη δυτικές χώρες οι συνθήκες ζωής είναι τόσο απάνθρωπες που δικαιολογούν μαζική φυγή των κατοίκων.
Δεν χρειάζεται να έρχεσαι από εμπόλεμη περιοχή για να θεωρείσαι πρόσφυγας.
Στη διαδρομή από τη Συρία ώς τη Γερμανία μεσολαβούν άλλες 10 χώρες αλλά παραμένεις εσαεί «πρόσφυγας».
Επίσης οι «πρόσφυγες» μπορούν να επιλέξουν σε ποιά χώρα θα πάνε.
Αν θέλουν όλοι Αγγλία, Γερμανία και Σκανδιναβία, είμαστε υποχρεωμένοι να τους κάνουμε το χατίρι.
Ερωτήματα όπως «μέχρι πόσους μπορούμε να αντέξουμε;» είναι φασιστικά.
Δεν υπάρχει όριο στις αφίξεις.
Ας ξεπεράσουν και τον πληθυσμό της χώρας υποδοχής.
Πάνω από όλα να είμαστε άνθρωποι.
Αν ξεκινήσουν αύριο ποδαράδα εκατό εκατομμύρια Πακιστανοί και Νιγηριανοί για την Ευρώπη, πρέπει να τους δεχθούμε όλους;
Η απάντηση αν θες να μην είσαι «φασίστας» είναι μόνο ναι.
Χωρίς προϋποθέσεις, επιφυλάξεις, αστερίσκους.
ΝΑΙ.
Όλοι μέσα χωρίς κόνξες.
Τι υπάρχει πίσω από όλη αυτή την «ανθρωπιά»;
Κυρίως ηλιθιότητα.
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο.
Η κρυφή ελπίδα για εγκαθίδρυση του παγκόσμιου κομμουνισμού.
Πώς θα γίνει αυτό;
Αν έρθουν 100-150 εκατομμύρια προλετάριοι πρόσφυγες στη Δύση, οι ισορροπίες θα αλλάξουν.
Κοινωνικές διεκδικήσεις, αναταραχές, κινήματα.
Ανατροπή του καπιταλισμού από τους ευγενείς βαρβάρους.
Κομμουνισμός.
Προσθήκη σχολίου