Μια μικρή παρέμβαση για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη δημόσια συζήτηση και τα επιχειρήματα ο έλληνας πρωθυπουργός. [ΤΒJ]
Ο Τσίπρας με μία αφελή, επαίσχυντη και κουτοπόνηρη λογική, αδιαφορώντας πλήρως για την ουσία, καταλαβαίνει ότι η οριακή καθυστέρηση και το τράβηγμα της συζήτησης σε ακραίο χρονικό σημείο, εκλαμβάνεται απο το απλοϊκό κριτήριο της κοινωνίας ως ηρωϊκή και εξαντλητική διαπραγμάτευση.
Αυτή την παιδαριώδη εκδοχή (παιδί είναι και ο ίδιος) την έχει κάνει μανιέρα και την μοσχοπουλάει.
Σαν να ξενυχτάει ο πιστσιρικάς για να δείξει ότι διαβάζει. Σαν πρωθυπουργός του δημοτικού.
Ντρέπομαι για τον εαυτό μου, που αναγκάζομαι να είμαι θεατής, του επιτηδευμένου παραλογισμού του.
Προσθήκη σχολίου