Να νιώθεις έκπληξη όταν παρατηρείς ανθρώπους που σου μοιάζουν και τελικά διαπιστώνεις... - τι αλήθεια διαπιστώνεις;
Μεγάλη η ουρά που περιμένουμε να ψηφίσουμε. Οι περισσότερες κυρίες (="μιας κάποιας ηλικίας") και κάθομαι στον πάγκο τελευταία στη σειρά. Η ατμόσφαιρα ευχάριστη. Εμφανίζεται ζευγάρι ηλικιωμένο και ο κύριος πηγαίνει κατευθείαν μέσα γιατί δεν μπορεί να στέκεται, η γυναίκα του μας δικαιολογείται, εμείς λέμε αλλοίμονο, φυσικά να περάσει, αρχίζουν οι συζητήσεις, πόσων χρονών είναι, τι καλά που κρατιέται, να τον χαίρεστε. Μιλούν για τους δικούς τους γονείς. Είναι τόσο συμπαθητικές αυτές οι γυναίκες, τόσο ζεστές. Είναι σαν να τις ξέρω, σαν γειτόνισσές μου από πάντα. Βγαίνει από την αίθουσα ένας εξίσου συμπαθητικός κύριος της εφορευτικής, αρχίζει να τους μιλάει, είναι προφανές ότι γνωρίζονται, κάτι τους λέει για το πού να βάλουν σταυρούς, γελαστά όλα αυτά, γελάνε κι αυτές, φιλικά. Κοιτάω το κολλημένο στο στήθος του σήμα, το ξανακοιτάω, είμαι χαζή και δεν καταλαβαίνω. Λέει όμως Ελληνική Αυγή, το λέει.
Δεν ντύνονται μασκέ, δεν συμπεριφέρονται σύμφωνα με τον ρόλο τους, δεν μυρίζουν θειάφι. Πόσο πιο τρομακτικό είναι αυτό.
Προσθήκη σχολίου