Αν δεν έρθει ο κομμουνισμός, το γυναικείο ζήτημα δεν πρόκειται να λυθεί, καταταγείτε λοιπόν φίλες μου στο κόμμα και μπείτε στον αγώνα – έτσι μας ορμηνεύει του ΣΥΡΙΖΑ ο σοφός.
Σέβομαι τη σοφία του, αλλά τον ακούω σκεπτικός. Αναλογίζομαι, λ.χ., πως στην Κούβα ο Κομμουνισμός έχει πάνω από μισό αιώνα ζωής, και το νησί ήταν, και παραμένει, παράδεισος της πορνείας – δεν το λένε οι αντιδραστικοί αυτό, είναι πεζό και τετριμμένο δεδομένο της τουριστικής βιομηχανίας.
Αλλά έστω να δεχτούμε πως στους νόμους η ισότητα έχει στον κομμουνισμό επιτευχθεί, και πως είναι απόλυτη, πως πουθενά δεν χάνει. Να δεχτούμε και πως ένα κατεξοχήν αυταρχικό καθεστώς, όπως το σοβιετικό, δεν ήταν πατριαρχικό, να κάνουμε πως δεν έχουμε ποτέ δει φωτό του πολιτμπιρό.
Είναι ίσοι λοιπόν, αυτή και ο άντρας της. Όμως δεν μπορούν, δεν έχουν δικαίωμα, να πληροφορηθούν αν η φωτιά που έπιασε στο εργοστάσιο στο χωριό τους είναι πυρηνική, αν ο καπνός έχει μέσα του το θάνατο, τον δικό τους και των παιδιών τους. Το αν θα το μάθουν, ή όχι, εξαρτάται από το τι συμφέρει την κομματική ιεραρχία σε εκείνη τη συγκυρία.
Είναι ίσοι με τον άντρα της. Όμως το πού θα πάνε να δουλέψουν, καλή δουλειά κακή δουλειά, επικίνδυνη ή όχι, εξαρτάται και αυτό από κάποιο κλιμάκιο της ίδιας ιεραρχίας.
Κάποιες φορές και το πού θα εγκατασταθούνε για να ζήσουν, και τούτο απόφαση της ιεραρχίας είναι.
Είναι ίσοι, με τον άντρα της. Όμως τη διαμαρτυρία τους για ετούτη τη σκλαβιά μόνο μεταξύ τους μπορούν να την ψιθυρίσουν, και τούτο μόνο αν αγαπιούνται και εμπιστεύονται ο ένας τον άλλο.
Στο όνειρο του σοφού του ΣΥΡΙΖΑ, οι υποτελείς άνδρες και γυναίκες είναι στον κομμουνισμό μεταξύ τους ίσοι. Αλλά και αυτό στη θεωρητική περίπτωση, όπως τη θέλουν τα βιβλία. Για το τι συνέβαινε στην πράξη, αρκεί μια ματιά σε μια συλλογική φωτογραφία των κατεξοχήν κυριάρχων. Ψάξτε λ.χ., μια φωτό του Πολιτμπιρό του κόμματος, όποιας περιόδου, αρχικής ενδιάμεσης ή τελικής. Μόνο προσοχή: αν έχετε ευαισθησία στην τεστοστερόνη, φροντίστε να προμηθευτείτε κάποια μάσκα.
Προσθήκη σχολίου