Οι φωτιές στα δάση «από ανθρώπινο χέρι» δεν συνιστούν μια διακριτή κατηγορία «εμπρησμών», δεν αποτελούν μια ενιαία αιτία που αθροίζει «αμέλεια» και «πρόθεση».
Είναι εντελώς άλλο πράγμα να προκαλείται φωτιά από επιπολαιότητα, από απροσεξία, από ατύχημα, από ήπια έως βαριά αμέλεια, από άγνοια, από... βλακεία και εντελώς άλλο πράγμα, έχων σώας τας φρένας, να βάζεις φωτιά με πρόθεση, με προσδοκία οφέλους (οικονομικού, πολιτικού ή άλλου), με σχέδιο και στόχευση.
Η έκφραση «η πλειοψηφία των πυρκαγιών [sic] μπαίνει από ανθρώπινο χέρι»[1] δεν σημαίνει απολύτως τίποτε, δεν εξηγεί ούτε κατά προσέγγιση αυτό που πράγματι συμβαίνει και, κυρίως, δεν μας βοηθά να βρούμε τις ανάλογες λύσεις για την αντιμετώπισή του.
Γιατί αν η πλειονότητα των πυρκαγιών οφείλεται σε «αμέλεια», τότε χρειαζόμαστε καλύτερη οργάνωση, σε μέσα και ανθρώπινο δυναμικό (δασικούς, πυροσβέστες κ.ά.) και ενημέρωση του κοινού ενώ, αν ισχύει η «πρόθεση», τότε πρέπει να ενισχύσουμε την αστυνομία και την ΕΥΠ.
[1] Δήλωση του υπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Βασίλη Κικίλια, 28/7/2023 [σημ. της σύνταξης].
Προσθήκη σχολίου