Πολύ τυχερός! Αυτοκτόνησε (στις 16 Ιουνίου 1945) έγκαιρα, πριν κάνει την Ελλάδα Αλβανία. Το ημιτελές αυτό έργο επιχείρησε ένα χρόνο αργότερα να το ολοκληρώσει το κόμμα του, προκαλώντας έναν τριετή αιματηρό εμφύλιο πόλεμο και ανέλαβε αυτό το κόστος της αποτυχίας, αφήνοντας στον Βελουχιώτη την εύκολη δόξα.
Αν ο Χίτλερ είχε πεθάνει στην απόπειρα που έγινε εναντίον του, τον Νοέμβριο του 1938, θα είχε περάσει στην ιστορία ως μεγάλος γερμανός ηγέτης. Η τύχη τον άφησε να ζήσει ώστε να αιματοκυλήσει την Ευρώπη και να αφήσει τη χώρα του, τη Γερμανία, μισή. Αυτοκτόνησε τότε, αφού είχε αποπερατώσει το δαιμονικό έργο του.
Η μοίρα στάθηκε ευνοϊκή για τον Βελουχιώτη και του αφαίρεσε έγκαιρα τη ζωή, ευθύς μάλιστα ως το κόμμα του θυμήθηκε πως κάποτε ο «Μιζέριας» (όπως αποκαλούνταν) είχε κάνει δήλωση, και τον αποκαθήλωσε κακήν κακώς. Ό,τι δεν του επέτρεψε η Μοίρα ή το Κόμμα –που και αυτό μοίρα είναι–, επιτρέπει σήμερα σε άλλους να τον λατρεύουν ως ήρωα του αγωνιζόμενου λαού και σε άλλους να τον νοσταλγούν: «Ε, ρε, και να ’χαμε σήμερα έναν Βελουχιώτη!»
Τι έλεγε το ΚΚΕ
Ακολουθεί η τότε ανακοίνωση του ΚΚΕ, το εκκρεμές του οποίου τώρα είναι στο άλλο άκρο, εκ νέου σε φάση λατρείας και μαρτυροποίησης.
«Ο Κλάρας, αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το KKE επειδή λύγισε μπροστά στην τρομοκρατία του Μανιαδάκη, ξαναζήτησε στον καιρό του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα να ξαναγοράσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη που αναγνώρισε και καταδίκασε.
Το KKE του ’δωσε τη δυνατότητα αυτή.
Σήμερα όμως σε μια δύσκολη και κρίσιμη στιγμή, από δειλία και φόβο, παρά τις υποσχέσεις και τη συμφωνία που στα λόγια έδειξε, απειθαρχεί πάλι, ξαναπροδίδει το KKE με την τυχοδιωκτική και ύποπτη στάση του που μονάχα τον εχθρό ωφελεί.
Στο KKE δεν έχει θέση κανένας οσοδήποτε ψηλά κι αν στέκει και οσοδήποτε μεγάλος κι αν είναι όταν οι πράξεις του δεν συμβιβάζονται με το κοινό συμφέρον και όταν παραβιάζεται η δημοκρατική εσωκομματική πειθαρχία».
Προσθήκη σχολίου