Τελικά διαβάζοντας τις δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών βγαίνει κατά τη γνώμη μου ένα συμπέρασμα:
Η πλειονότητα του κόσμου, κουρασμένη από μια δεκαετία κρίσεων –οικονομικών, κοινωνικών, υγειονομικών– ένα πράγμα αποζητά: την κανονικότητα!
Κι αυτή, όσο και να προσπαθεί ένα ετερογενές μείγμα διαδικτύου, ΜΜΕ, πολιτικού προσωπικού, λαϊκιστών και άλλων, δεν περιλαμβάνει τον Κουφοντίνα και τους «οπαδούς» του, τον Λιγνάδη (για όσα έκανε ή για όσα δεν έκανε), τους καταληψίες των ΑΕΙ και τους δήθεν υπερασπιστές της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών (που μεταφραζόμενο σημαίνει ελεύθερη διακίνηση εντός των ΑΕΙ της δικής τους κατεστημένης, διαπλεκόμενης και επιστημονικά ανεπαρκούς παρουσίας), τις παλιομοδίτικες αντιπολιτευτικές κραυγές μιας Αριστεράς ιδεολογικά και πολιτικά χρεοκοπημένης που αναζητά ερείσματα ακόμη και σε περιβάλλοντα δολοφόνων, τον λαϊκισμό και τις πολιτικές στοχεύσεις λειτουργών της δικαιοσύνης, ούτε βεβαίως τον ναρκισσισμό του επιτελικού κράτους!
Ο μέσος πολίτης μπορεί να μην είναι σε θέση να περιγράψει με ακρίβεια το πώς εννοεί την κανονικότητα, μπορεί να παρασύρεται πολλές φορές από τη γοητεία του λαϊκισμού, αλλά φαίνεται από τις απαντήσεις του πως οι προτεραιότητές του παραμένουν η ασφάλειά του, η δουλειά του, η ανεμπόδιστη και ουσιαστική εκπαίδευση των παιδιών του, η προστασία της υγείας του, η ανεξάρτητη λειτουργία της δικαιοσύνης, η προστασία όλων των πολιτών από κάθε μορφής βίας – κοινωνικής, ενδοεπαγγελματικής, ενδοοικογενειακής ή/και σεξουαλικής.
Η ευθύνη είναι όλη στα χέρια της κυβέρνησης. Ευτυχώς η δυστυχώς (δεν έχει καμία σημασία), αφού (προς το παρόν;) εναλλακτικές λύσεις δεν υπάρχουν, οι πολίτες αναζητούν αυτή την κανονικότητα από εκείνη. Η επώδυνη εμπειρία της ΣΥΡΙΖΑϊκης διακυβέρνησης της εξασφαλίζει ακόμη στήριξη στο εκλογικό σώμα!
Παρά τις αμφιβολίες μου, ελπίζω ειλικρινά να τα καταφέρει! Τα τέρατα μπορεί βρίσκονται στη γωνία, αλλά είναι εδώ!
Προσθήκη νέου σχολίου