«Τα βιβλιοπωλεία όλα κλειστά κι οι φίλοι μου εγκλωβισμένοι». Ένας απολογισμός με αφορμή τη σημερινή παγκόσμια ημέρα του βιβλίου και της ανάγνωσης.
Φανατική λάτρης του εντύπου βιβλίου, δεν είχα ποτέ σκεφτεί πόσες ώρες απαιτεί η ανάγνωση λογοτεχνίας. Και να που η καραντίνα με έριξε στην ανάγκη του kindle και των e-books. Διαπίστωσα με έκπληξη ότι το βιβλίο που διαβάζω απαιτεί 24 συναπτές ώρες ανάγνωση για να το τελειώσω.
Ο χρόνος που περνώ με τα βιβλία είναι χρόνος αξεδιαλυτος από όλα όσα θεωρώ κομμάτι της καθημερινότητας μου. Όμως αυτός ο αριθμός με ξάφνιασε. 24 ώρες... Με πρόχειρους υπολογισμούς διαπίστωσα ότι, διαβάζοντας, πρέπει να έχω «χάσει» από τη ζωή μου 2-3 χρόνια.
Όλον αυτόν τον «χαμένο» χρόνο τον αναπλήρωσα ζώντας για λίγο τόσες άλλες ζωές! Έχω περιδιαβεί σε όλες τις γωνιές της Γης (ενίοτε και εκτός αυτής), σε όλες τις εποχές, άντρας, γυναίκα και παιδί. Παρευρέθηκα σε φιλοσοφικές συζητήσεις στην αρχαία Αθήνα, πήρα μέρος στις εκστρατείες των Αχαιών, εξορίστηκα στην Αία και έκλαψα δίπλα στον Αχιλλέα για τον Πάτροκλο. Υπήρξα από ζητιάνος και υπηρέτης μέχρι βασιλιάς στην ελισαβετιανή Αγγλία, θλιμμένη αριστοκράτισσα και άτυχο ορφανό στο βικτωριανό Λονδίνο. Δούλεψα στις ματωμενες φυτείες των σκλάβων της Αμερικής, άκουσα τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ να αγορεύει, κάθισα δίπλα στη Ρόζα Παρκς στο λεωφορείο κι έφαγα ξύλο για το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων. Βρέθηκα εξόριστη στα ξερονήσια του Αιγαίου και στις στέπες της Ρωσίας. Πάλεψα με τους δαίμονές μου σε φτωχικά διαμερίσματα και ρωσικά υπόγεια. Θήτευσα επι μακρόν στην Ιαπωνία, πότε δίπλα σε αυτοκράτορες και ευγενείς και πότε σε δυστοπικές ιστορίες με γάτες που μιλούν, εγκαταλελειμμένα ξενοδοχεία και πηγάδια – περάσματα σε άλλες διαστάσεις.Πολέμησα ανεμόμυλους και πανδημίες χολέρας στην Ισπανία και την Κολομβία. Έζησα πάθη και ίντριγκες στο Βυζάντιο κι είδα τις πυραμίδες να χτίζονται στην Αίγυπτο. Κάποτε έφτασα στο φεγγάρι και σε πλανήτες κατοικημένους σε ένα απώτερο συγγραφικό μέλλον. Και φυσικά έζησα εκατοντάδες σύγχρονες ζωές, άγχη και πάθη και μεγάλους έρωτες, θριάμβους και καταστροφές, θρήνους, νοσταλγία και έρωτα ξανά και ξανά στις 5 ηπείρους.
Κι όλος αυτός ο χαμένος και ξανακερδισμένος χρόνος, μέσα από τόσες διαφορετικές φωνές και μάτια κι αφηγήσεις, πλούτισε τόσο τη δική μου ζωή με έναν τρόπο που μόνο όσοι αγαπούν το διάβασμα μπορούν να καταλάβουν. Χρόνια πολλά φίλοι της ανάγνωσης.
Προσθήκη νέου σχολίου