To editorial του νέου τεύχους, 60, του Books' Journal που κυκλοφορεί, αναφέρεται στο μείζον πρόβλημα της εποχής και, ίσως, στο μεγαλύτερο της χώρας μας, μεγαλύτερο ακόμα κι από τη χρεοκοπία: το προσφυγικό. Δυστυχώς, ο κυνισμός της αντιμετώπισής του από την κυβέρνηση είναι πρωτοφανής και απίστευτος για την κουλτούρα της δημοκρατικής Αριστερής.
Το εξώφυλλο του σημερινού τεύχους αναπαριστά τον ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη να κοιτάζει ένα κουτί. Μήπως είναι η κάλπη που έβγαλε ακόμα ένα εκλογικό αποτέλεσμα «αριστερό»; Ας δούμε καλύτερα τα δεδομένα πριν δοθεί η απάντηση. [Αναδημοσίευση του εκδοτικού σημειώματος από το Books' Journal 59, που κυκλοφορεί]
To προεκλογικό editorial του Books' Journal 58, Σεπτέμβριος 2015, από το τεύχος που μόλις κυκλοφόρησε.
H ευρωπαϊκή αντιπολίτευση να απαντήσει στη Βουλή: το Μνημόνιο, το επαχθέστερο όλων, ανήκει στον χρεοκόπο Αλέξη Τσίπρα και πρέπει να πάρει το όνομά του.
Ο θρύλος ή η Ιστορία θέλει τον Νεύτωνα να απολαμβάνει τη σκιά μιας μηλιάς και να του πέφτει ένα μήλο στο κεφάλι. Ο Νεύτων χρειάσθηκε να σκεφτεί, να αναλύσει και να εξηγήσει. Να ξεφύγει από τις ιδεοληψίες της εκκλησίας, την ανώτερη δύναμη που κινεί τα πάντα αρκεί να υπάρχει πίστη. Αυτό το μήλο, το μήλο της πραγματικότητας, άλλαξε την ανθρωπότητα.
Το editorial του τεύχους 56 του Books' Journal, Ιούνιος 2015, αναφέρεται στην ευθύνη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για την επιδείνωση της κατάστασης της χώρας - και για την επερχόμενη νέα αβεβαιότητα με τις ανυπολόγιστες συνέπειες.
Και τώρα; Το editorial του Books' Journal, 55, Μαΐου 2015, που κυκλοφορεί σε βιβλιοπωλεία και σε περίπτερα, περιγράφει τη νέα φάση πολιτικής και οικονομικής αβεβαιότητας στην οποία εισέρχεται η χώρα...
To editorial του τεύχους 54 του Books' Journal, Απρίλιος 2014, που μόλις κυκλοφόρησε, προαναγγέλλει μια πολιτική δυστοπία. Το δράμα της χρεοκοπημένης Ελλάδας κορυφώνεται τις επόμενες μέρες. Κι είμαστε πρωταγωνιστές σε αυτό - οι εξελίξεις μας περιλαμβάνουν, όλες και όλους.
Προσδεθείτε και καπνίζετε! Η κατάσταση απαιτεί γερό στομάχι, υπομονή και επιμονή. Το editorial του νέου τεύχους του Books' Journal, #53, Μάρτιος 2015, που κυκλοφορεί.
Το editorial του νέου τεύχους #52, Φεβρουάριος 2015, του Books' Journal, που κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία και στα περίπτερα.
Ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κάλεσε με σχεδόν δραματικό τρόπο το πολιτικό προσωπικό σε συναίνεση για την αποφυγή της καταστροφής. Η κυβέρνηση δεν τη θέλει και η αντιπολίτευση νομίζει πως δεν τη χρειάζεται. Η κατάληξη μπορεί να είναι τραγικά απλή: αφού κανείς τους δεν μπορεί να δώσει λύση, δεν θα υπάρξει λύση. Κατ’ ευθείαν στο παγόβουνο, η ορχήστρα θα παίζει μέχρι την τελευταία στιγμή – σωσίβια υπάρχουν για ελάχιστους! Το editorial του νέου τεύχους, 51, Ιανουάριος 2014, που κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία και στα περίπτερα.
Αναδημοσιεύουμε το editorial του νέου τεύχους του Books' Journal, τχ. 49, που ήδη κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία και στα περίπτερα - με θέμα το νέο, αναπόφευκτο μνημόνιο.
Τεύχος 48. Το σημερινό εκδοτικό σημείωμα είναι αυτοαναφορικό. Υπάρχει λόγος. Κλείνουμε τέσσερα χρόνια και, μολονότι γεννηθήκαμε τη στιγμή που αναμενόταν η χρεοκοπία της χώρας, αντέξαμε και συνεχίζουμε. Πιο πλήρεις, πιο μεθοδικοί, πιο παρεμβατικοί. Ένα περιοδικό ποικίλης ύλης για απαιτητικούς αναγνώστες. Και μια ιστοσελίδα (booksjournal.gr) που σιγά σιγά μεγαλώνει – και διευρύνει το κοινό της.
Το editorial του νέου τεύχους #46 του Books' Journal, Αύγουστος 2014, που κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία και στα περίπτερα.
Ο νέος λαϊκισμός, της αποκατάστασης μέρους των εισοδημάτων κοινωνικών και επαγγελματικών ομάδων, είτε με πρόσχημα τη διανομή τμήματος του πρωτογενούς πλεονάσματος είτε λόγω δικαστικών απποφάσεων, εισάγει την ελληνική κρίση σε νέα, επικίνδυνα να τα διαβούμε μονοπάτια. Σηματοδοτεί μια νέα εσωστρέφεια που μπορεί να οδηγήσει σε καινούργια περιπέτεια: οι λόγοι της χρεοκοπίας δεν εξέλιπαν, οι μεταρρυθμίσεις που θα μπορούσαν να κινήσουν την οικονομία συνεχώς αναβάλλονται και το πολιτικό σύστημα μοιάζει να μην έχει πάρει το μάθημά του. Πολιτεύεται ωσάν λεφτά να υπάρχουν, ενώ είναι γνωστό ότι τα μόνα λεφτά που υπάρχουν είναι των εταίρων και δανειστών και όσων από τα υποζύγια του ιδιωτικού τομέα συνεχίζουν να πληρώνουν τους ιδιαίτερα υψηλούς φόρους που επιβάλλονται.