Σε ένα περιβάλλον αναισθησίας, ο Διονύσης Σαββόπουλος προσπαθεί να ενώσει τους επαγγελματίες του τραγουδιού, που για πολλά χρόνια λειτουργούν με ιδεολογικό φανατισμό και ιδιοτέλεια, ταυτίζοντας σε μεγάλο βαθμό το καλλιτεχνικό τους στίγμα με τον μεταπολιτευτικό προοδευτισμό και τα αδιέξοδά του. Να τους ενώσει σε ένα στόχο: να συμπαρασταθούν στην Ουκρανία και στο λαό της, που δοκιμάζεται από την εισβολή της Ρωσίας στη χώρα. Με μια δημόσια εκδήλωση στην οποία να συμμετάσχουν όσο το δυνατόν περισσότεροι εκπρόσωποι του ελληνικού τραγουδιού και στόχο να συγκεντρωθεί ένα αξιοπρεπές ποσό.
Ο Σαββόπουλος συγκαταλέγεται στους ελάχιστους καλλιτέχνες που ανέλαβαν την πρωτοβουλία να βγάλουν ασπροπρόσωπο τον επαγγελματικό τους χώρο (ιδιαίτερα ενεργό ρόλο σ' αυτό έχει παίξει, και συνεχίζει να παίζει, ο Στάθης Δρογώσης). Αλλά οι προσπάθειές του δεν ήταν εύκολο να τελεσφορήσουν. Ο Σαββόπουλος, παθιασμένος, δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια. Τελικά, όπως φαίνεται, θα γίνει δυνατόν, με τη βοήθεια του Νίκου Πορτοκάλογλου, να διοργανωθεί ένας τηλεμαραθώνιος, με παρουσίες αλλά και απουσίες καλλιτεχνών.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος, με χθεσινή ανακοίνωσή του, με νηφαλιότητα και διαλλακτικότητα, επιδιώκει να εξηγήσει τον υπέρτατο σκοπό και την ανάγκη οι έλληνες καλλιτέχνες να μη λείπουν από την ηθική υποχρέωσή τους, στο όνομα του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης που θέλουν να υπηρετούν. Είναι βέβαιο ότι τις απόψεις του τις συμμερίζονται λίγοι. Τις προάλλες, είδαν το φως της δημοσιότητας παρεμβάσεις που χαρακτηρίζουν την προσπάθεια να διοργανωθεί μια τέτοια εκδήλωση «φιλελέ φερετζέ» κι ότι θυμίζει «Μένουμε Ευρώπη».
Κατόπιν όλων αυτών, και αφού υπήρξαν κάποιες υπαναχωρήσεις καλλιτεχνών που στην αρχή είχαν δηλώσει ότι θα συμμετάσχουν, ο Σαββόπουλος ανήρτησε το παρακάτω κείμενο:
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Είπαμε μετά την πρωτοβουλία Δρογώση, να οργανώσουμε τηλεμαραθώνιο για την Ουκρανία και τους ξεριζωμένους, τους βομβαρδισμένους, τα ορφανά τους και τους πρόσφυγες. 10 μέρες τώρα κρατούν οι διαβουλεύσεις. Υπάρχουν επιφυλάξεις; Είμαι σίγουρος οτι η τηλεόραση θέλει να μας φιλοξενήσει σε κάποιο από τα κανάλια της. Και δεν πιστεύω οτι υπάρχουν επιφανείς συνάδελφοι που δυσκολεύονται να συμμετάσχουν και να υποστηρίξουν έναν τέτοιο σκοπό.
Γνωρίζω βέβαια τους δισταγμούς μερικών αξιαγάπητων συναδέλφων αλλά ο τηλεμαραθώνιος δεν θα είναι κατά της Ρωσίας η οποία άλλωστε υποφέρει επίσης από αυτόν τον δ. υπάλληλο που μεταλλάχθηκε σε αυτοκράτορά της. Χιλιάδες διαδηλωτές και εκατοντάδες δημοσιογράφοι μέσα σε όλη την Ρωσία διώκονται επειδή ζητούν όπως όλοι μας να σταματήσει αυτός ο πόλεμος. Γνωρίζω επίσης ότι αρκετοί ομότεχνοι, όπως και εγώ, αποφεύγουμε τις ομαδοποιήσεις επειδή έχει καεί -και εμάς- η γούνα μας. Υπηρετούμε όμως μια αρχαία τέχνη που χαρακτηριζόταν πάντα για την ανθρωπιά και την ευαισθησία της και οφείλουμε νομίζω να σταθούμε τώρα πλάι σε αυτούς τους τυραννισμένους λαούς, επειγόντως μεν για λόγους ανθρωπιστικούς, εμμέσως δε -κατά την προσωπική μου γνώμη-, επειδή 30 χρόνια μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ορθώνεται ένας αποθρασυμένος ολοκληρωτισμός σε εκείνη την παγωνιά εκεί πάνω πάλι. Πιστεύω ότι οι καινούριες γενιές θα χρειαστεί να υπερασπιστούν τις αξίες "της ελεύθερης και πλούσιας ζωής", την ανοιχτοσύνη της, τις δημιουργικές ιδέες, το σεβασμό του άλλου, τους θεσμούς της δημοκρατίας και είμαστε εμείς - το ελληνικό τραγούδι- που πρέπει τώρα να γίνουμε το παράδειγμα για τους ερχόμενους χωρίς άλλη χρονοτριβή.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος προσπαθεί να σώσει το ελληνικό τραγούδι. Προσφέρει την αίγλη του και το όνομά του σε όλους τους συναδέλφους του, εκείνοι όμως το αποστρέφονται, όπως άλλωστε αποστρέφονται τη δημοκρατία, την Ευρώπη και την ελευθερία.
Δεν πειράζει αν δεν συμμετάσχουν. Δεν αξίζει να προσπαθείς να συσπειρώσεις πρόσωπα γύρω από ιδέες και πράξεις που ουσιαστικά απεχθάνονται. Δεν αξίζει να προσπαθείς να σώσεις καλλιτέχνες οπαδούς ολοκληρωτισμών. Τα ορφανά του Στάλιν και οι συγγενείς τους ανήκουν στο περιθώριο.
Προχώρα Διονύση Σαββόπουλε, με όποιους αισθάνονται ότι αξίζει η εκδήλωση της αλληλεγγύης στους Ουκρανούς πολίτες. Η ρήξη των σημαντικών καλλιτεχνών που διαθέτουν δημοκρατική συγκρότηση με το ιδεολογικοποιημένο δήθεν έντεχνο τραγούδι το οποίο πολλές φορές έχει στηρίξει ολοκληρωτισμούς και αντιδημοκρατικές στρατηγικές πρέπει να γίνει. Έχει έρθει η ώρα να ξεχωρίσει η ήρα απ' το στάρι.
Προσθήκη σχολίου