Η θετική επέκταση του (έστω και ατελούς νόμου περί) συμφώνου συμβίωσης, το Athens Pride και οι συντηρητικοί ευρωβουλευτές που εξελέγησαν με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το Τμήμα Σεξουαλικού Προσανατολισμού και Ταυτότητας Φύλου (ΣΠΤΦ) του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) θεωρεί θετική εξέλιξη την έστω διστακτική και ατελή πρόταση νόμου της κυβέρνησης για ένα σύμφωνο συμβίωσης χωρίς διακρίσεις, με την οποία η Ελλάδα θα συμμορφωθεί, με ετήσια καθυστέρηση, με τη σχετική καταδικαστική απόφαση Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) που εκδόθηκε μετά από δύο προσφυγές, τη μια από τις οποίες είχε υποβάλει το ΕΠΣΕ. Η αναλυτική τοποθέτηση για την πρόταση νόμου ακολουθεί. Σε αυτή αναφέρεται και η εντελώς πρόσφατη προβληματική (αν όχι ομοερωτοφοβική) στάση ευρωβουλευτών δεξιών κομμάτων αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ στο Ευρωκοινοβούλιο, την οποία περιέργως κανένας/μια άλλος/η δεν σχολίασε.
Υπενθυμίζεται πως το ΕΠΣΕ έχει υποβάλει άλλες δύο προσφυγές στο ΕΔΔΑ για το ισχύον σύμφωνο συμβίωσης λόγω της μη συμμόρφωσης, ενώ έχει συμβάλει ως πολιτική αγωγή στις δύο μοναδικές μέχρι σήμερα καταδίκες για ομοερωτοφοβία, του Κώστα Πλεύρη.
Το Τμήμα ΣΠΤΦ του ΕΠΣΕ θεωρεί πως η καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου έχει ως κορυφαίες ετήσιες εκδηλώσεις τα τρία πια Pride στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στην Κρήτη. Για αυτό θα μετάσχει το Σάββατο 13 Ιουνίου 2015 στο Athens Pride, οι οργανωτές του οποίου έχουν συστηματικά συμπορευθεί με το ΕΠΣΕ στις προαναφερθείσες δικαστικές δράσεις.
Η θέση του Τμήματος ΣΠΤΦ του ΕΠΣΕ για την πρόταση νόμου για το σύμφωνο συμβίωσης
Αποτελεί θετική εξέλιξη η πρόταση νόμου για ένα σύμφωνο συμβίωσης χωρίς διακρίσεις μεταξύ ομόφυλων και ετερόφυλων ζευγαριών ώστε να συμμορφωθεί η Ελλάδα με την καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Παράλληλα, είναι θετικό ότι ορίζονται δικαιώματα και υποχρεώσεις των συμφωνημένων ζευγαριών ώστε να μην είναι “κενού περιεχομένου” η αναγνώριση της συμβίωσης ενός ζευγαριού. Παρατηρούμε πως το προτεινόμενο σχέδιο νόμου αποτελεί επανάληψη του προϋπάρχοντος στα συρτάρια της κυβέρνησης σχεδίου νόμου από το Δεκέμβριο 2010 με μιαν ανησυχητική διαφορά: το 2010 προβλεπόταν η άμεση εφαρμογή όλων των άλλων διατάξεων που αφορούν συζύγους, ενώ τώρα η εφαρμογή εργατικών και ασφαλιστικών διατάξεων παραπέμπεται σε προεδρικό διάταγμα εντός εξαμήνου χωρίς κυρώσεις ή πρόβλεψη άμεσης εφαρμογής αν αυτό δεν εκδοθεί εμπρόθεσμα. Τέλος, με το σχέδιο νόμου δεν αναγνωρίζονται σύμφωνα συμβίωσης που έχουν γίνει ενώπιον ξένων αρχών, ενώ αντίθετα, όπως είναι γνωστό, γάμοι (ετερόφυλων ζευγαριών) ενώπιον ξένων αρχών αναγνωρίζονται στην Ελλάδα.
Φυσικά, και με το σχέδιο αυτό, η Ελλάδα παραμένει ουραγός μεταξύ παραδοσιακών δημοκρατιών, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν πια νομοθετήσει γάμο ομόφυλων ζευγαριών και τεκνοθεσία από ζευγάρια που έχουν συνάψει γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης. Αυτό οφείλεται σε αναστολές όχι τόσο της κοινής γνώμης όσο των στελεχών των κομμάτων. Για παράδειγμα, στις 9 Ιουνίου, σε σχετική ψηφοφορία οι Ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Χρυσογόνος, Σακοράφα, Κούνεβα (μαζί με εκείνους της ΝΔ,του ΚΚΕ, της ΧΑ και των ΑΝΕΛ) αρνήθηκαν να υπερψηφίσουν τη σύσταση “οι διατάξεις του οικογενειακού και του εργατικού δικαίου θα πρέπει να συμπληρωθούν όσον αφορά τις μονογονεϊκές οικογένειες και τους γονείς ΛΟΑΔ.” Την υπερψήφισε η πλειοψηφία των Ευρωβουλευτών στην οποία περιλαμβάνονταν εκείνοι του Ποταμιού και από το ΣΥΡΙΖΑ οι Γλέζος, Κούλογλου και Παπαδημούλης (οι του ΠΑΣΟΚ ήταν συνολικά απόντες).[1]
Προσθήκη νέου σχολίου