Αν υπάρχει ένα συμπέρασμα (υπάρχουν πολλά περισσότερα) από τις εκ των ένδον αποκαλύψεις και ομολογίες του κυβερνητικού yoloστρατοπέδου είναι αυτό: δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο συνεργασίας μαζί τους — αντίθετα, ακόμη και η σκέψη για κάτι τέτοιο (από μια πλευρά τού ΠΑΣΟΚ, φέρ’ ειπείν — το Ποτάμι μάλλον έχει συνετιστεί) συνιστά βούληση άμεσης πολιτικής αυτοχειρίας. Κατά τα άλλα: δεν γλιτώσαμε ακόμη από δαύτους· τα πράγματα τώρα είναι πιο επικίνδυνα από ποτέ· στην κατρακύλα τους, όπως γράφουμε συχνά, δεν θα πέσουν μόνοι· αυτά τα ξεκατινιάσματα, να με συμπαθάτε για τη λέξη, που δεν θα σταματήσουν στις επιστολές της γραφικής εθνικοσοσιαλίστριας Κωνσταντοπούλου, δεν είναι ούτε για να χαιρόμαστε, ούτε για να επενδύουμε επάνω τους: είναι πράγματα επικίνδυνα· το επίπεδο είναι τόσο χαμηλό, και θυμίζει τόσο έντονα «κτηματικές διαφορές» οικογενειών ορεσειβίων αγροκτηνοτρόφων, που θα καταλήξει όπως και οι ορίτζιναλ κτηματικές διαφορές των ορεσειβίων αγροκτηνοτρόφων, με καραούλι, ενέδρα και καραμπίνες. Επίσης: τίποτε (ασφαλιστικό, αγροτικό, μεταναστευτικό) δεν μπορεί να κερδηθεί από την παρούσα κυβέρνηση. Δεν θα έχει καμία νομιμοποίηση. Πρέπει να πέσουν και να πάμε σε εθνικές εκλογές. Όσο αργεί να κλείσει η αριστερή κυβέρνηση, τόσο θαβόμαστε σε ανυποληψία, τόσο φτωχαίνουμε, τόσο εξαντλούμεθα. Σβήνουμε.
Προσθήκη σχολίου