Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Η κατάρα, και η ευχή, του Χρυσαυγίτη: η διανοητική οκνηρία, η άρνηση, το μούδιασμα μετά τα αποτελέσματα, ό,τι σε κρατά μακριά από την κάλπη.
Ύπουλα, υπογείως, ανεπαισθήτως, νυχτερινά, έρποντας, γλείφοντας και διά των κεράτων τους, η χαρά τής βίας, το μίσος για τον Άλλο κατισχύουν.
Ο που αγαπά το χτύπημα στο τρεμάμενο σώμα του ανθρώπου δεν είναι αγράμματος, «πίθηκος», λούμπεν. Εξάλλου ο Λένιν ήτο πολύ καλής οικογενείας.
Προσθήκη σχολίου