Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Όταν ήμασταν μικροί, και διαβάζαμε πολλά και δύσκολα βιβλία, κι ήμασταν και άφραγκοι όπως τώρα, περιμέναμε το Φεστιβάλ Βιβλίου στην παραλία.
Το καραούλι κράταγε μια μέρα, άντε δύο· βία τρεις. Κατόπι έπιανε το μπουρίνι, σκορπάγανε τα βιβλία, ορμάγαμε —θαρραλέοι— εμείς μες στα νερά.
Και μετά τα ξεφυλλίζαμε αχόρταγα μες στη βροχή, και πλένονταν τα μελάνια, και γίνονταν αγνώριστες οι λέξεις. Όπως είναι όλες τους και τώρα
Προσθήκη σχολίου