Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Χτες έψαχνα μανιωδώς στα μηνύματά μου για να βρω τις συζητήσεις μας, αλλά τα 'χα σβήσει. Ανέκαθεν τα αρχεία μού μυρίζουν απώλεια και θάνατο.
Μια λέξη, κάτι, για να πιαστώ, να θυμηθώ, να χαμογελάσω: «τσίπουρο άνευ... Καπάνι... φιλελέ... κουμούνι». Μπα, τίποτα: ένας μουγκός θάνατος.
Ένα βιβλίο μένει στο τέλος: λέξεις. Και μέσα σ' όλ' αυτά, ρε Πάνο, ψάχνουμε εκδότη στα 50 μας για 10 τυπογραφικά. Θάνατος: η μόνη εκεχειρία.
Προσθήκη σχολίου