Toυ Κυριάκου Αθανασιάδη
Ο καθένας μας, λένε αυτοί που ξέρουν, πρέπει να 'χει ένα χόμπι που μια μέρα μπορεί να τον σκοτώσει: αμάξι, μελισσοκομική, αεροπλοΐα, τέτοια.
Ωραίο ακούγεται: να διαλέγεις εσύ τον δυνάμει θάνατό σου, να κρατάς το μαχαίρι από την κάμα και να τρέμει, να βγάζεις τη γλώσσα στο μοιραίο.
Όπου μοιραίο, πες, είναι κάθε μέλος της τάξης σου, ή ανωτέρας, που σήμερα της ήρθε να κάψει την πόλη σου από κοκεταρία, ραθυμία ή... ή έτσι.
Προσθήκη σχολίου