Το να υποστηρίζεις πως ένας πρωθυπουργός, εκλεγμένος σε πολιτεία όπου η δημοκρατία λειτουργεί, ο οποίος έχει στην χώρα του εξαιρετικά υψηλά ποσοστά αποδοχής και μεγάλη αναγνώριση στην Ευρώπη και στον κόσμο, είναι κάτι σαν Χόνεκερ ή Τσαουσέσκου και θα έχει την τύχη του τελευταίου, δεν είναι κρίση πολιτικού επιστήμονα. Είναι κουβενταρία ψεκασμένου ή/και φανατικού καφενόβιου, κάποτε και με μάτι που γυαλίζει.
Αν τώρα, αναφέρεσαι σε Χόνεκερ και Τσαουσέσκου στις υβριστικές ταυτίσεις που επιχειρείς, και ταυτόχρονα είσαι θαυμαστής ενός ηγέτη που εκλέχτηκε στο κόμμα του με 990,5%, τότε Χιούστον, η εκτόξευση έχει πρόβλημα. Μεγάλο.
Προσθήκη νέου σχολίου