Λέξη που είναι και η ίδια ισχυρά συνθηματική, προτάσσεται των συνθημάτων, γίνεται πρόσημο, ελάχιστος κοινός παρονομαστής που τα κάνει όλα τους ένα και μάλλον κενά.
«Μαζί θα προχωρήσουμε», «Μαζί θα φτιάξουμε το μέλλον», «Μαζί μπροστά», κ.ο.κ., Μην ψάχνετε να βρείτε ποιανού είναι και πώς: ένας είναι ο συγγραφέας, ο κουρασμένος πολιτικός. Εκείνος που είναι εκεί επειδή πιστεύει πως υπάρχει μια θέση για αυτόν εκεί – και πως δεν χρειάζεται να καταβάλει παρά ελάχιστη νοητική προσπάθεια, για να την καταλάβει.
Προσθήκη νέου σχολίου