Η μόνη πρακτική συνέπεια αυτού του ορυμαγδού περί Τεμπών είναι ότι τελικά καταλύεται κάθε ιδέα της «δίκαιης δίκης».
Γνώμες
Θροΐζει πλέον στις φυλλωσιές του εν Ελλάδι Τύπου η διαρροή του πορίσματος του Πανεπιστημίου της Γάνδης ότι, κατόπιν υπολογισμών, το πόρισμα των επιστημόνων είναι πως ο μοιραίος συρμός των Τεμπών μετέφερε εύφλεκτο υλικό, πιθανότατα ξυλόλιο ή τολουόλιο, σε ποσότητα 3-4 μετρικών τόνων (μην τους μπερδέψουμε με το συμπαθητικό ψαράκι) σε ένα δοχείο διαστάσεων 2,5x1 μέτρου, το οποίο κατά τη σύγκρουση εξερράγη ή ανεφλέγη προκαλώντας επιπλέον θανάτους.
Από τη Μήδεια έως τη Φραγκογιαννού, από την Πισπιρίγκου μέχρι την 26χρονη μητέρα που κακοποιούσε σαδιστικά το τρίχρονο παιδί της, η καθημερινότητά μας είναι γεμάτη από ιστορίες φρίκης και αποτρόπαιων συμπεριφορών από μάνες, ικανές για τερατωδίες. Συνήθως, πίσω από κάθε κτηνωδία συνωστίζεται πλήθος ετοιμοπόλεμων ιερολοχιτών της ηθικής, έτοιμων να μεσολαβήσουν ανάμεσα στην τραγωδία και την αλήθεια, έτοιμων να αποκαταστήσουν την τάξη, να αποδώσουν δικαιοσύνη από τον καναπέ τους, το καφενείο τους, την πλατεία τους και να καταθέσουν τη λαϊκή ετυμηγορία, καταγγέλλοντας (προφανώς) το διεφθαρμένο σύστημα, τα συμφέροντα, τη συγκάλυψη.
Κάποιοι καταλογίζουν στην πολιτεία «έλλειψη παροχής ενημέρωσης» στην υπόθεση των Τεμπών. Παραλείπουν όμως να πουν ότι κάτι άλλο συνέβη: απέναντι σε κάθε ενημέρωση και σε κάθε δεδομένο, εγείρεται ένα ψέμα με την μορφή μιας εναλλακτικής θεωρίας συνωμοσίας.
Όπως έχει εύστοχα λεχθεί, στις Δημοκρατίες η αντιπολίτευση είναι το παράθυρο από όπου μπορεί να πέφτει το φως της λογικής στις κυβερνητικές υποθέσεις. Δυστυχώς, συχνά συμβαίνει το αντίστροφο: η αντιπολίτευση ενεργεί ως φορέας παράνοιας. Τυπική περίπτωση, η υπόθεση του τρομερού δυστυχήματος των Τεμπών. Για την οποία, μία αντιπολίτευση χωρίς κανένα ηθικό ή λογικό όριο μετέρχεται κάθε πονηρία ώστε να καθυστερήσει να εκκαθαριστεί από την Δικαιοσύνη. Διότι μετά δεν θα μπορεί να την εκμεταλλεύεται στις πλατείες και να κερδοσκοπεί πάνω σε νεκρούς. Αυτά σημειώνουμε από την πρώτη προσπάθεια κάποιων να μετατρέψουν σε προσοδοφόρο εμπόρευμα τον θάνατο. Παρακάτω, αναδημοσιεύεται το σχετικό κείμενο από το booksjournal.gr, 27/4/2024.
Ένα κείμενο με αφορμή τη σύλληψη του συγγραφέα παιδικών βιβλίων Βασίλη Παπαθεοδώρου, με την κατηγορία της κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας, την προφυλάκισή του και, τελικά, την αθώωσή του - αλλά, κυρίως, την ενδιάμεση υιοθέτηση δήθεν πληροφοριών και στοιχείων που με βεβαιότητα ενοχοποιούσαν τον συγγραφέα.
Artificial Intelligence in Clinical Medicine. Διήμερο συνέδριο του Harvard Medical School. 7-8 Νοεμβρίου 2024
Στις 7 και 8 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε το πρώτο συνέδριο της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ για εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης στο χώρο της υγείας. Οργανωμένο από την Maha Farhat, MD, MSc, τον Samir Kendale, MD και τον Isaac Kohane, MD, το παρακολούθησαν σχεδόν 200 γιατροί από πολλές χώρες. 19 ομιλίες, 6 πάνελ και 9 breakout sessions πρόσφεραν πανοραμικό πορτρέτο των αλλαγών στους τρόπους με τους οποίους μαθαίνουμε, ασκούμε, σκεπτόμαστε και βιώνουμε την ιατρική, πώς επηρεάζουν διαγνώσεις, θεραπείες, δαπάνες υγείας, δεοντολογίες. Η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει το πώς ανακαλύπτονται νέα φάρμακα και τεχνολογίες. Δημιουργεί νέες απαιτήσεις διαφάνειας και νέες διαστάσεις ιατρικού απόρρητου. Τροποποιεί το τι σημαίνει είμαι άρρωστος (patient experience) και διευρύνει τις αναζητήσεις υγείας (wellness).
Δεν χρειάζεται κάποιο περίπλοκο σύστημα πρόβλεψης, όπως των μετεωρολόγων για τον καιρό, για να προβλέψει κάποιος με ασφάλεια το επερχόμενο άμεσο μέλλον. Και όπως οι μετεωρολόγοι συχνά θα αρκούσε να κοιτάξουν έξω από το παράθυρο τους, το ίδιο και οι πολιτικοί επιστήμονες θα έφτανε να παρατηρήσουν τον κατακερματισμό των πολιτικών κομμάτων ανά τον κόσμο και την παράλληλη με αυτόν άνοδο της Ακροδεξιάς ακόμα και στις λίγες χώρες με αληθινή δημοκρατική παράδοση που απομένουν στην Ευρώπη.
Ξαναδιαβάζοντας Το τραγούδι του Χιλμπίλη του Τζέιμς Ντέιβιντ Βανς
Τον Ιούνιο του 2016, στις Ηνωμένες Πολιτείες, κυκλοφόρησε ένα βιβλίο ονόματι Hillbilly Elegy (στα ελληνικά: Το τραγούδι του Χιλμπίλη, μετάφραση Αριστείδης Μαλλιαρός, εκδόσεις Δώμα), γραμμένο από έναν άγνωστο 32χρονο ονόματι Τζέιμς Ντέιβιντ Βανς, ταπεινής καταγωγής απόφοιτο της Νομικής Σχολής του Yale, αλλά και πρώην πεζοναύτη. Αυτόν που στις 20 Ιανουαρίου του 2025 θα ορκιστεί αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η επιλογή του Κωνσταντίνου Τασούλα για την Προεδρία της Δημοκρατίας έφερε στην επιφάνεια για άλλη μια φορά τον ασυμμάζευτο λαϊκισμό της πολιτικής μας παράδοσης. Ο δημόσιος διάλογος –στη συγκεκριμένη περίπτωση για την Προεδρία της Δημοκρατίας– ξεκίνησε έχοντας ως προαπαιτούμενο ότι ο Πρόεδρος πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις (όποιες και αν είναι αυτές) που βολεύουν την αντιπολίτευση. Πράγμα που σημαίνει ότι στη συγκεκριμένη εκλογή ο κυβερνητικός υποψήφιος είναι διχαστικός αντιδραστικός ενώ ο αντιπολιτευόμενος, συνεχιστικός προοδευτικός. Για να ισχυροποιήσουν μάλιστα το επιχείρημα αυτό, διάφοροι επικαλούντται την παράδοση της Μεταπολίτευσης η οποία δήθεν θέλει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να προέρχεται από τον αντίθετο ιδεολογικό χώρο της κυβέρνησης.