Είχα 10 χρόνια να περάσω από την συγκεκριμένη περιοχή. 11 για την ακρίβεια, από τότε που το πρώτο μαγαζί του αδελφού ήταν επί της λεωφόρου Δημοκρατίας, απέναντι σχεδόν από το σταθμό του προαστιακού ΣΚΑ-Αχαρναί. Ήταν λοιπόν το 2012 όταν καθημερινά πηγαινοερχόμουν –συνήθως με τον προαστιακό, κάποτε με το αστικό λεωφορείο– από το Κέντρο στο Μενίδι και πάλι πίσω. Αυτό που είχα παρατηρήσει από τότε ήταν πως, συχνά, είτε από τα Κάτω Πατήσια, όταν επρόκειτο για λεωφορείο, είτε από αλλού, ο προαστιακός ή το αστικό λεωφορείο, γέμιζαν τοξικομανείς, οι οποίοι είχαν πάντα, τον ίδιο προορισμό με μένα: το σταθμό ΣΚΑ-Αχαρναί. Δεν ήταν δύσκολο να μάθω γιατί. Λίγο πιο πάνω από τη στάση υπήρχε στρατόπεδο και λίγο παραπάνω κατοικούσαν μέλη γνωστής κοινωνικής ομάδας, της ίδιας που τρέφει ιδιαίτερη αγάπη στο χαλκό, τα οποία, κινούμενα από φιλάνθρωπα προφανώς συναισθήματα, χορηγούσαν –με το αζημίωτο– στους τοξικομανείς τη δόση τους. Η διαδρομή παρέμενε ίδια, για τον περίπου ένα χρόνο που πηγαινοερχόμουν εγώ στην περιοχή, το νταραβέρι ίδιο, κι όλα καλά και ωραία.
Γνώμες
Διάβασα ότι τα νερά της θεσσαλικής πλημμύρας κάλυψαν μια έκταση 720.000 στρεμμάτων, δηλαδή 720 εκατομμυρίων τετραγωνικών μέτρων.[1] Αν αφαιρέσουμε 100.000 στρέμματα που αναλογούν στην πλημμυρισμένη περιοχή γύρω από τη λίμνη Κάρλα, που όπως φαίνεται θέλει να αναστηθεί, μας μένουν 620 χιλιάδες στρέμματα (620 εκατομμύρια τετραγωνικά μετρά) καλυμμένα από το νερό γύρω από την Καρδίτσα, τον Παλαμά, μια επιφάνεια που φτάνει μέχρι τα Φάρσαλα.
Αν παραδεχτούμε ότι η βροχόπτωση τις τρεις μέρες του Δανιήλ απέφερε 710 χιλιοστά ανά τετραγωνικό μέτρο, τότε τη θεσσαλική γη κάλυψαν 440 εκατομμύρια (ναι, εκατομμύρια) κυβικά μέτρα νερού – περίπου όση και η χωρητικότητα της λίμνης Πλαστήρα.
Από αυτά πρέπει να φτάσουν γύρω στα 350 εκατομμύρια στη θάλασσα (τα υπόλοιπα τα απορροφά το χώμα ή εξατμίζονται – εδώ μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά αν είναι λιγότερα αυτά που μένουν προς απορροή τόσο το χειρότερο). Η απορροή γίνεται μέσω της μοναδικής φυσικής διόδου: της κοίτης του Πηνειού.
Όπως μας δείχνουν τα γεγονότα, ο Πηνειός χρειάζεται γύρω στις πέντε με έξι μέρες για να διαχειριστεί αυτή την ποσότητα υδάτων – σπάσουν δεν σπάσουν τα αναχώματα.
Για να εκτονωθεί η κατάσταση πιο γρήγορα θα έπρεπε να υπάρχει ένας ανακουφιστικός δίαυλος που θα μπορούσε να μεταφέρει τουλάχιστον τη μισή ποσότητα των υέτιων υδάτων, δηλαδή γύρω στα 175 εκατομμύρια κυβικά μέτρα, σε λιγότερες μέρες στη θάλασσα, και μάλιστα προς τον Παγασητικό, γιατί εκτός από την κοιλάδα των Τεμπών δεν υπάρχουν φυσικά ανοίγματα προς τις θεσσαλικές ακτές του Αιγαίου.
Χρειάζεται λοιπόν ένα κανάλι μήκους τουλάχιστον 100 χιλιομέτρων με πλάτος 30 μέτρα και βάθος γύρω στα 5 μέτρα, που θα συμπεριλαμβάνει και σήραγγες λόγω της μορφολογίας του εδάφους για να μπορέσει να διαχειριστεί μια τέτοια ποσότητα. Eπιπλέον πρέπει να συντηρείται εις τον αιώνα τον άπαντα και, προφανώς, θα πρέπει να απαλλοτριωθεί γη σε διπλάσια επιφάνεια από αυτήν του κυρίως διαύλου για να κατασκευαστεί.
Βέβαια, πάλι ο Βλοχός και η Μεταμόρφωση και άλλα χωριά του Παλαμά και της Καρδίτσας που βρίσκονται σε σχετικά χαμηλά μέρη θα καλυφθούν από νερά, ενώ η αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος αυτού προϋποθέτει ότι μια τέτοια νεροποντή δεν θα εγκύπτει κάθε δυο ή κάθε πέντε χρόνια.
Δεν είμαι μηχανικός και δεν έχω ιδέα πόσο θα κοστίσει ένα τέτοιο έργο, το οποίο πολλοί θα σπεύσουν να αποκαλέσουν φαραωνικό. Το ερώτημα είναι λοιπόν:
Το λιγουρεύεστεεεεε;
[1] Πηγή: 720.000 στρέμματα πλημμύρισαν στη Θεσσαλία | Ελλάδα Ειδήσεις (thetoc.gr)
Ο υπουργός μίλησε στην τηλεοπτική εκπομπή το επόμενο πρωί. Το πρωί, το λιμενικό του ήξερε τα πάντα για το θύμα, το όνομά του, τον τόπο διαμονής του, την οικογένειά του, το ότι είχε εισιτήριο, κ.λπ.
Στο Πολυτεχνείο, στου Ζωγράφου, η αστυνομία μπήκε σε χώρο κατειλημμένο εδώ και δεκαετίες, και τον απελευθέρωσε, δηλαδή τον έδωσε εκεί όπου ανήκει, στην πανεπιστημιακή κοινότητα.
Οι φωτιές στα δάση «από ανθρώπινο χέρι» δεν συνιστούν μια διακριτή κατηγορία «εμπρησμών», δεν αποτελούν μια ενιαία αιτία που αθροίζει «αμέλεια» και «πρόθεση».
Όλα κι όλα, μας λένε οι κομματικοί του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αδιανόητο να επιδιώκεις την αρχηγία κόμματος, χωρίς κομματικά ένσημα. Διότι, τι μπορείς να ξέρεις από πολιτική χωρίς κομματική θητεία;
«Ανθρωπάκι» – λέει μια φίλη για σημαίνον στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που είναι και μεταξύ των υποψηφίων.
Η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση επαναφέρει το ζήτημα της παιδείας ως κεντρική μέριμνα. Και ο υπουργός παιδείας σημείωνε πρόσφατα ότι η παιδεία του σήμερα θα κρίνει το αύριο του τόπου. Ορθώς. Αλλά η φυσιογνωμία του μέλλοντος προσδιορίζεται εν πολλοίς από τον χαρακτήρα των οραμάτων του παρόντος.
Η σοβαρή Aριστερά του Σύριζα, οι ωραίοι ακραίοι, οι ορίτζιναλς τέλος πάντων, τον θεωρούν από πράκτορα έως τυχοδιώκτη της δεκάρας ή και τα δύο.
Διάβασα τα σημεία του προγράμματος του Στέφανου Κασσελάκη όπως είναι δημοσιευμένα στη σελίδα του στο Facebook. Δεν βρήκα κάτι νέο, αντίθετα βρήκα ένα σωρό ξαναζεσταμένες παλιές προτάσεις και προτάσεις που κατά τη γνώμη μου στερούνται κάθε λογικής υπόστασης.