Κατατέθηκε το σχέδιο νόμου για την Αδειοδότηση παρόχων περιεχομένου επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης και δόθηκε στη δημοσιότητα η αιτιολογική έκθεση του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου. Από μια πρώτη ματιά, η κυβέρνηση επιχειρεί να θεσμοθετήσει ένα πλαίσιο που περιορίζει την ελευθερία της έκφρασης.
Υποτίθεται ότι από τη στιγμή που το σήμα των τηλεοπτικών σταθμών είναι ψηφιακό και όχι αναλογικό, άρα τύποις και ουσία τα κανάλια μπορούν να είναι απεριόριστα, είναι στρέβλωση, κρατικισμός και διάθεση ελέγχου ο υποχρεωτικός καθορισμός από τον νομοθέτη του αριθμού των δικτύων που θα εκπέμπουν.
Από τη στιγμή που είμαστε μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρα έχουμε συνομολογήσει ορισμένους βασικούς κανόνες ελευθερίας του επιτηδεύεσθαι, είναι στρέβλωση και παράβαση των κανόνων της ελεύθερης οικονομίας ο καθορισμός διά νόμου μίνιμουμ αριθμού εργαζομένων σε κάθε δίκτυο καθώς και των εργασιακών συμβάσεών τους.
Εξίσου στρέβλωση συνιστά η υποχρέωση των καναλιών να αφιερώνουν μίνιμουμ υποχρεωτικό χρόνο «στον πολιτισμό». Δηλαδή; Τι είναι «πολιτισμός»; Και μάλιστα τι είδους είναι ο «πολιτισμός» που πρέπει υποχρεωτικά να πληρώνεται από τους επιχειρηματίες του Τύπου - και γιατί δεν είναι πολιτισμός ένα σίριαλ, ένα ειδησεογραφικό πρόγραμμα, μια σχολιογραφική εκπομπή;
Περισσότερες λεπτομέρειες αύριο, έπειτα από εξονυχιστικότερη ανάγνωση του νομοσχεδίου. Ωστόσο, η πρώτη ματιά δεν αναιρεί την ουσία: η κυβέρνηση επιχειρεί να ορίσει τους κανόνες του παιχνιδιού των ΜΜΕ, φέρνοντας την ενημέρωση στα μέτρα της. Επιχειρεί να ελέγξει και να ποδηγετήσει τα εκπεμπόμενα μηνύματα.
Το νομοσχέδιο δεν θα γίνει νόμος επειδή αντιβαίνει στους κανόνες της ελευθερίας του Τύπου. Η ποδηγέτηση του Τύπου και της πληροφόρησης δεν θα περάσει.
Προσθήκη νέου σχολίου