Toυ Κυριάκου Αθανασιάδη
Στέλνουμε ευχές στα προσωπικά μηνύματα, σαν να χτυπάμε ο ένας τον άλλο στις πλάτες, προσπαθώντας να μοιραστούμε ένα κουράγιο που δεν έχουμε.
Και, ναι, είναι ωραίο να ξέρεις πως θα χάσεις (για την ακρίβεια: πως έχασες) κι ωστόσο να το πηγαίνεις ώς το τέλος — είναι ωραίο: ρομαντικό.
(Έτσι μεγαλώσαμε. Ή έτσι φτιαχτήκαμε. Ποιος ξέρει). Κι όλο στο τέλος, αφού χαμογελάσουμε με την ήττα, λέμε: «Μα ας μην έχει πολλή βία μετά».
Προσθήκη σχολίου