Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Γιατί, επιτέλους, δεν αφήνουμε το «εγώ», για να περάσουμε στο «εγώ» τού Μπίστη & στο σούπερ Εγώ τού Βενιζέλου, ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω.
Αναριγώντας μπρος στην επίλυση μειζόνων προβλημάτων, ο καλός ο μεταρρυθμιστής λέει πως δε βλέπει σαφή ιδεολογία ή σκευή & να το συζητήσουμε.
Στο φετινό Μουντιάλ η μπάλα περνά ταχέως από το ένα άκρο, την άμυνα, στο άλλο: την επίθεση. Πράγμα που γίνεται επειδή υπάρχει ισχυρό Κέντρο.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Δεύτερη μέρα τού Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Θεσσαλονίκης, αγρυπνία για τον παππούλη τής Συμβασιλευούσης. Κρίμα γι' αυτόν που ο Θεούλης είναι gay.
Κι όχι μόνο gay, αλλ' απ' αυτούς που τους αρέσουν τα έξαλλα ντυσίματα κι οι καρναβαλικοί χοροί στους δρόμους, με στρας και με φασαρία πολλή.
Γιατί ο Θεός είναι ελεύθερος να 'ναι και να δείχνει ό,τι θέλει, και γιορτάζει όσο να κουραστεί. Γιατί ο Θεός είμαι εγώ, εσύ και ο παππούλης.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Ο Κουρής, ο Τριανταφυλλόπουλος, ο Θέμος, είναι η κορυφή ενός βρομερού παγόβουνου που κάτω από τα νερά κρύβει τη μάζα των τηλεθεατών-πελατών.
Τόσα χρόνια εκβιασμοί, κλεψιές, παρανομίες, ρουφιανιλίκι, αλλά οι αστέρες τού χρυσαυγίτικου «δημοσιογραφικού» star system έχουν ακόμη κοινό.
Κανείς μας δεν είναι αθώος όσο δεν πολεμά τον ναζιστικό βόρβορο των Αυτιάδων που έβαλαν τη ΧΑ στη Βουλή κι εξακολουθούν να βρίσκουν δουλειά.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Δήλωσε πως για το AIDS ευθύνονται Αφρικανές πόρνες, διαπόμπευσε τις κόρες μας, σπεκουλάρισε όσο κανείς πάνω σε συντρίμμια και ράκη ανθρώπων.
Για τους ναζί είπε πως «πάνω σε μεγάλα προβλήματα κάνει ακτιβισμό η ελληνική Χεζμπολάχ [η Χρυσή Αυγή]. Αυτό γιατί να το καταγγείλει κανείς;»
Τώρα λέει πως «δε γίνεται να εφαρμόσω έναν προϋπολογισμό που έχω καταψηφίσει». Οι Σαμαράς-Βενιζέλος τίθενται προ των βαρύτατων ευθυνών τους.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Τι 'ν' η Πατρίδα μας; Μην είν' ο γέρων παππούλης Άνθιμος εκεί ψηλά; Μην είν' το μίσος μας στα Gay Pride; Μην είν' η φρίκη μας μπρος στη Χαρά;
Μην είν' η γιούχα μας προς τη Βεργκάρα, προς κάθε ξένη π' αντιμιλά; προς κάθε τσόκαρο που μας προσβάλλει, κράζοντας: «¡Vamos!» στα 'σπανικά;
Όοολα πατρίδα μας: κι αυτά! κι εκείνα! Συν μια ανόρθωση για τα βυζιά — που τη χαρίζει (μα, δες ευκαιρία!) τ' αγιού Κωστόπουλου η κληρονομιά.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Με σπουδή, οι χρήστες των SM κάνουν το τεστ που τους λέει «πότε θα πεθάνουν»: σε όλους βγάζει πάνω-κάτω το ίδιο — θα περάσουν τα 100 χρόνια.
Είναι μια παρηγοριά, κι ας ξέρεις πως το «τεστ» ούτε πρόγνωση κάνει ούτε τεστ είναι: εξαρτιόμαστε όλοι από την παραμυθία τού ανορθολογισμού.
Έτσι & με τη φόρα τής Εθνικής πριν την τριάρα, έτσι & με την ονειροφαντασιά των μεταρρυθμίσεων: ώς να γίνουν, θα περάσουν επίσης 100 χρόνια.
Toυ Κυριάκου Αθανασιάδη
Στο λύκειό μου στη Χαριλάου ήμαστε όλοι Άρης. Κι από ξένες Λίβερπουλ. Δε σκεφτήκαμε ποτέ πως κανείς από το Λίβερπουλ δεν ήταν και λίγο Άρης.
Σήμερα είμαστε όλοι Ελλάδα. Κι άλλος Γερμανία, άλλος Βραζιλία κι άλλος άλλο. Δε σκεφτόμαστε ποτέ πως κανείς ξένος δεν είναι και λίγο Ελλάδα.
Αύριο θα 'μαστε μόνοι με τον εαυτό μας, λίγο δυστυχείς, μερικώς ευτυχισμένοι. Και δε θα σκεφτούμε πως κανείς, ποτέ, δε θέλει να μας μοιάσει.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Όλα πάνε καλά σε τούτη την ωραία γωνιά τής ηπείρου. Ναι, μείον τις μεταρρυθμίσεις, μείον την ανάπτυξη. Μα η Εθνική τουλάχιστον ας διαπρέψει.
Κάποιοι μιλούν και για Ανθρώπινα Δικαιώματα, για μειονότητες και τέτοια. Ναι, θα πάρουν κι αυτά το χρόνο τους, μα τέλος όλα θα τα φτιάξουμε.
Κι αν είναι και κάποιοι απάνθρωποι στους δρόμους και στη Βουλή, σάμπως μάς διαφεύγει; Θα το φροντίσουμε. Μα η Εθνική τουλάχιστον ας μην ηττάται.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Οι νομικοί χειρισμοί για την αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής —όπως ο χθεσινός— θα ήταν ολότελα ορθοί αν αποσκοπούσαν στην περαιτέρω ενδυνάμωση των ναζί.
Πληβεία μεν, πλην η συζήτηση στα Social Media για το αν καλώς ή κακώς γιουχάισαν τον Χουβαρδά στο Ηρώδειο σφύζει από υγεία αλλά και από νότες ανάπτυξης.
Από την ΕΡΤ στη ΝΕΡΙΤ ένα έτος δρόμος, πολλά λάθη, φάλτσα σφυρίγματα, σαν το οφσάιντ από κόρνερ που σταθήκαμε τυχεροί να δούμε στο Μουντιάλ.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Βλέποντας πως η Δεξιά εξήγγειλε προσλήψεις στελεχών (λογικό: χρειάζεται ανανέωση), έσπευσαν οι ισλαμοφοβικοί Τζήμεροι και σείουν τα CV τους.
Οι ελεύθεροι επαγγελματίες δεν ξυλοκοπούνται on camera. Από την άλλη, η ανεργία κι ο εξευτελισμός πονούν. Κι άρχισε και το Παγκόσμιο. Σιωπή.
\Διάβασα: «Ομαδικός βιασμός 20χρονης Βρετανής στα Μάλια», μαγκώθηκα, «μάλλον από Βρετανούς», είδα μετά και κάπως ησύχασα. Συγγνώμη, καλή μου.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Είναι συγκινητική η απόφαση της συγκυβέρνησης να φουσκώσει τα μπαλόνια του λαϊκισμού της για να νικήσει τα αριστερά και τα δεξιά αντίστοιχα.
Βέβαια αυτή η συνταγή ποτέ δεν απέδωσε καρπούς, παρά μόνο πέταξε ρίζες, βαθιά μπηγμένες σε τούτα τα ιερά χώματα. Κι από δαύτες δε γλιτώνεις.
Όπως όταν, όλο γέλια, τιμούμε διά τού Δένδια το συμβολικό εξάμηνο της ευρωπαϊκής Προεδρίας μας: «Δε θα πάρεις άσυλο ποτέ, εμιγκρέ, εμιγκρέ».
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Δύσκολα βρίσκεις μεγαλύτερο πρόσκομμα για την ένωση της Κεντροαριστεράς από τα καλέσματα τού Μπίστη στο Ποτάμι & στους «λογικούς τής ΔΗΜΑΡ».
O Βενιζέλος αποκλείει νέα μέτρα λιτότητας, η Έκθεση του ΔΝΤ δείχνει δημοσιονομικό κενό 12,6 δις το 2015 — ιδού η επιτομή τού awkward moment.
Οι αστείοι, λαϊκιστές νέοι υπουργοί θα παίξουν στις Εκλογές το ρόλο των Άρη-Νικήτα εν Αθήναις: εμπόδιο στους ναζί. Ουδέν κακόν αμιγές καλού.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Το νέο κυβερνητικό σχήμα ας σταθεί αφορμή να διαβάσουμε, ή να ξαναδιαβάσουμε, κάποια πραγματικά καλά βιβλία. Με έμφαση βέβαια στους νεκρούς.
Οι μεγάλοι είναι μεγάλοι: Θερβάντες, Ντίκενς, Ντοστογιέφσκι, Χόθορν, Μέλβιλ, Πόε, Μπαλζάκ, Κάφκα, Μπόρχες, α! ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό.
Αλλά και νουάρ, κι Επιστημονική Φαντασία, και δοκίμια, ό,τι μπορεί να σε πάρει μακριά από τους Λοβέρδους, τους Ντινόπουλους, το άγριο παρόν.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Προσπαθούμε εδώ να σχολιάζουμε θέματα που είτε είναι σοβαρά και φαίνονται, είτε είναι και δε φαίνονται. Οπότε ας μένει πια ο λόγος για τη ΔΗΜΑΡ.
Με το μαράζι του ανασχηματισμού, με το μυαλό στο εναρκτήριο λάκτισμα του Μουντιάλ: η Ελλάδα που δεν αντιστέκεται, η Ελλάδα που δεν επιμένει.
Μάχη για την ένωση της Κεντροαριστεράς έχουμε όταν συζητούν επί μακρόν σοσιαλδημοκράτες και σοσιαλφιλελεύθεροι και στο τέλος νικά ο Βενιζέλος.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Όταν ήμασταν μικροί, και διαβάζαμε πολλά και δύσκολα βιβλία, κι ήμασταν και άφραγκοι όπως τώρα, περιμέναμε το Φεστιβάλ Βιβλίου στην παραλία.
Το καραούλι κράταγε μια μέρα, άντε δύο· βία τρεις. Κατόπι έπιανε το μπουρίνι, σκορπάγανε τα βιβλία, ορμάγαμε —θαρραλέοι— εμείς μες στα νερά.
Και μετά τα ξεφυλλίζαμε αχόρταγα μες στη βροχή, και πλένονταν τα μελάνια, και γίνονταν αγνώριστες οι λέξεις. Όπως είναι όλες τους και τώρα