Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Το να κάνεις ψευδοπολιτική διαδίδοντας πως η Δούρου έκανε τάχα λεζάντα στον Άκη νιώθεται. Το να το χάφτεις είναι σύμπτωμα: στον γιατρό asap.
Οι αφελείς πιστεύαμε πως η τηλεόραση θα απέβαλλε τα, συνώνυμα της Κρίσης, παραπροϊόντα της τύπου Τριανταφυλλόπουλου. Διαψευδόμεθα ηττώμενοι.
Ένας 65άρης αγόρασε την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, χτες το πρωί. Του την τύλιξαν για δώρο, μα στο μπαρ πιο μετά τον είδα που τη διάβαζε.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Εάν η ακτινογράφηση ακόμη και της στάσης σώματος του «Σταύρου» είχε εφαρμοστεί σε πέντ'-έξι πολιτικούς από το '04 και δώθε, δε θα χρεοκοπούσαμε.
Το πρόστιμο του ΕΣΡ για το φιλί κι ο άθλιος Γιαννακόπουλος δεν είναι δύο θέματα που ξεχάσαμε να σχολιάσουμε χθες, μα που θα ξαναδούμε αύριο.
Με την έγκριση του ΔΝΤ για την εκταμίευση των 3,41 δισ. €, άλλη μία δέσμη μεταρρυθμίσεων άλλαξε πλευρό. Όλα θα γίνουν. Απλώς θέλουν ρέγουλα.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Ξανά σε εκλόγιμη θέση η Εύα Καϊλή. Οι αγώνες της δικαιώνονται, μια θέση Προέδρου σε Γενική Γραμματεία χηρεύει. Παρακολουθούμε στενά το θέμα.
Όσοι οραματίστηκαν τον σφο Κουβέλη εκτός ηγεσίας τής ΔΗΜΑΡ ή την λύσιν των «φιλελευθέρων» κομμάτων ας γίνουν ιμπρεσάριοι σε θίασο ποικιλιών.
Τόσα γίνονται σε τούτη δω τη γωνιά τής γης, μα και τα Βραβεία Βιβλίου Public, αυτή η άλλη σταυροδοσία, έχουν καλό γέλιο. Απολαύστε υπεύθυνα.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Λαμπρή η πρόταση τού ΠΑΣΟΚ για Ιδρυτικό Συνέδριο της Κεντροαριστεράς το φθινόπωρο — αν μη τι άλλο, ο Βενιζέλος είναι νεότατος ακόμη για Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Η εκλογή τού διακοσμητικού ανωτάτου άρχοντος δεν αφορά το πρόσωπό του καθαυτό αλλά συσχετισμούς δυνάμεων, άρα ο σφος Φώτης είναι ένα κι ένα.
Το πρόβλημα, η μεγάλη βάσανος, αφορά την εκλογική «αποτυχία» τής Καϊλή: ποιο θώκο θα της βρουν πλέον οι θεσμικοί της μνηστήρες; Ερωτηματικά.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Σαν τις ομάδες που αλλάζουν ΑΦΜ διατηρώντας μεταμφιεσμένο το όνομά τους, οι καθ' ημάς Φιλελεύθεροι επέλεξαν την Γ΄ Εθνική υπό ξένη Διοίκηση.
Σε ένα πολιτικό θρίλερ Επιστημονικής Φαντασίας θα κόλλαγε η ειρωνική πινελιά πως ο Ανδρέας Λοβέρδος θα ηγείτο εκ νέου τού υπουργείου Υγείας.
Η 20χρονη δίπλα μου έλεγε ψες στο μπαρ για τη Χρυσή Αυγή πως «Δε βαριέσαι, όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι», κι εγώ έγνεψα στον μπάρμαν για ένα ακόμα.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Όταν διαβάζω από καλά, μορφωμένα παιδιά, «Η ΧΑ είναι λιγότερο ηλίθια, αυτοδικαιωτική & εμετική από τη Σώτη Τριανταφύλλου», χάνω κάθε ελπίδα.
Κάποιοι λοιδορούν & ψέγουν όσους λοιδορούν & ψέγουν τον Λαό για τις πρόστυχες, τιποτένιες, χαμερπείς αποφάσεις του. Αδυνατώ να βρω τον λόγο.
Ναι, φαρμακώθηκαν οι παλιοί σύντροφοι τού ΚΚΕ (εσωτ.), ναι, γελάμε με τους Τζήμερους, αλλά έξω στους δρόμους ξαναβγήκαν τα μαύρα μπλουζάκια.
Tου Κυριάκου Αθανασιάδη
Σα να παίρνει μια ομάδα Κύπελλο στο βόλεϊ, την ίδια σεζόν που κατρακυλάει κατηγορία στην μπάλα. Η τρομώδης ορμή των ναζί είναι ήττα όλων μας.
Μια Ευρώπη που ωριμάζει γερνώντας, που αποστρέφεται στον εαυτό της, που πισωγυρίζει & μηρυκάζει τον μαύρο 20ό αιώνα: μια ανηφόρα ξανοίγεται.
Το πιο παράδοξο αποτέλεσμα σε όλες τις κάλπες είναι το πελώριο ποσοστό τού Μπουτάρη. Από τον ίδιο σοφό λαό. Τι να σημαίνει άραγε; Θα δείξει.
Tου Κυριάκου Αθανασιάδη
H πόλη, ένα πεδίο «ταξικής» μάχης. Η διαχείριση των κοινών, ένα διαρκές πρόβλημα προς επίλυση. Δύο εφαπτόμενες λογικές αναμετριούνται σήμερα.
Η Ευρώπη, ένας εχθρικός γερασμένος δανειστής. Η Ευρώπη, μία διαρκής δυνατότητα μέλλοντος και ζωής. Δύο αντίθετες λογικές αναμετριούνται σήμερα.
Ωστόσο, μες στη χαρά για καθετί ελπιδοφόρο που θα φέρει η κάλπη, μέγας νικητής θα 'ναι πάντα, και για πάντα, η αιώνια σύντροφός μας, η ακηδία.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Δε χωράνε αστειάκια. Αύριο ο λαός, ο ηγέτης λαός, αυτό το πράγμα, θα δώσει ένα τρομερό ποσοστό στους εθνικοσοσιαλιστές. Οπότε εμείς: ησυχία.
Φταίνε οι ψηφοφόροι; Για οι γειτόνοι; Για το σύστημα; Ή εγώ, καλός αναγνώστης του Ντίκενς, που αδειάζω το τασάκι τού αμαξιού μου στο δρόμο;
Α! ποιος φταίει, ποιος; Ποιος φταίει που η ζωή γίνεται ακόμη πιο μαύρη, πιο σκοτεινή; Ίσως φταίν' οι άλλοι, ναι; ΙΣΩΣ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ — ναι.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Το "παραπλανημένοι ψηφοφόροι των ναζί", ήτοι: "Είναι ψήφος στη Δημοκρατία η ψήφος στη Χρυσή Αυγή" δεν είναι ψήφος στη Δημοκρατία, αλλά ψήφος στη Χρυσή Αυγή.
Τη Δευτέρα το πρωί θα παύσουν κάποια κόμματα και εκλογικές συμμαχίες, μα καμία πολιτική καριέρα. Χάθηκαν ίσως χίλιες μάχες, όχι ο στρατηγός.
Στο καφενείο, κοιτώντας τούς περαστικούς. Δε μου πολυφαίνεται να συμμερίζονται το μεθαυριανό διακύβευμα. Πίνω άλλη μια γουλιά και ξανακοιτώ.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Κοσμογονικές πλημμύρες, θαμμένοι άταφοι νεκροί ανθρακωρύχοι, το βιαστικό φευγιό ενός όμορφου αγοριού, κι ολόγυρα το κουβεντολόι καλά κρατεί.
Σαν τα πατατάκια στο μπαρ, που πρώτα τρως τα αρραγή και στο τέλος μένουν τα σπασμένα, οι υποσχέσεις των ημερών σώνονται, σου καίνε τη γλώσσα.
Όσο οι ναζί κρατιούνται κάτω από το 20% χάρη σε κάτι Καμμένους, μπορούμε να ασκούμεθα στην ειρωνεία αναμετάξυ μας. Μετά βλέπουμε, ρε αδερφέ.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Πρόβλεψη: όπως προχωρήσαμε στο Μνημόνιο με τον Ζαππατίστα Σαμαρά, έτσι θα πάμε & με τον νέο Δήμαρχο Αριστοτέλη & την επένδυση στις Σκουριές.
Κρεμάλες & Άλικο Γράμμα για τα σποτ τού Ποταμιού, πρησμένα από το δάγκωμα χείλη, ζεματισμένα μάγουλα, φληναφήματα όταν θυμήθηκαν τον Ομπάμα.
Δεν υπάρχει άλλη στάση (αριστερή, προοδευτική, φιλελεύθερη, δημοκρατική) απέναντι στις ψήφους των χρυσαυγιτών από το φτύσιμο στη μούρη τους.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Η κατάρα, και η ευχή, του Χρυσαυγίτη: η διανοητική οκνηρία, η άρνηση, το μούδιασμα μετά τα αποτελέσματα, ό,τι σε κρατά μακριά από την κάλπη.
Ύπουλα, υπογείως, ανεπαισθήτως, νυχτερινά, έρποντας, γλείφοντας και διά των κεράτων τους, η χαρά τής βίας, το μίσος για τον Άλλο κατισχύουν.
Ο που αγαπά το χτύπημα στο τρεμάμενο σώμα του ανθρώπου δεν είναι αγράμματος, «πίθηκος», λούμπεν. Εξάλλου ο Λένιν ήτο πολύ καλής οικογενείας.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Ο Σαμαράς είναι ο Σαμαράς. Δε μπορεί & δε γίνεται ν' αλλάξει. Μικρός πολιτικός, ταριχευμένος παλαιονεοδημοκράτης, φανατικός, καθόλου ευφυής.
Τα ποσοστά των ναζί είναι πελώρια. Απαγορεύεται να εφησυχάζει κανείς. Τα πράγματα είναι σκούρα, και είναι φαιά, και είναι επικίνδυνα. Άδικα.
Το αμεσοδημοκρατικό «δημοψήφισμα» για το νερό, η αναβίωση της Πλατείας, η αποχή, δεν είναι άσχετα με την άνοδο των ναζιστών, αλλά παράλληλα.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Σήμερα, ας ηττηθεί η αποχή. Εάν η Κρίση έχει κάποια καλά (που δεν έχει), ας είναι ένα απ' αυτά η βαρύτερη δουλειά των εφορευτικών επιτροπών.
Ζητούν ψήφο και κάποιοι ακίνδυνα γραφικοί συμπολίτες μας, θυμίζοντάς μας ότι οι Εκλογές είναι μια συμμετοχική ωραία γιορτή όλης της πόλης.
Με Μπέο & Μαρινάκη από τη μία, αλλά και με Καμίνη & Μπουτάρη από την άλλη, το ελληνικόν συναμφότερον καλά κρατεί. Είμαστε απ' όλα. Κουράγιο.